logo

dinsdag, 12 maart 2013 10:37

Duur(zaam) monumentenbeleid?

Written by
Rate this item
(0 votes)

Ik heb een frustratie, een kleintje, maar toch:
Vorige week liep ik nog eens rond in de “Plateau-Rozier”, een iconisch gebouw van de Universiteit Gent, mijn werkgever. Een pracht van een gebouw. Alleen, de toestand van ramen en gevels is op vele plaatsen erbarmelijk.

Geen geld om te renoveren?  Dat was zo voor vele jaren, maar nu is het geld wel voorzien, grotendeels dan toch. Een deel van de gevels zijn al aangepakt en nu liggen de werken stil.  Noodgedwongen want de subsidies zijn op. En zonder subsidies mogen de werken niet doorgaan, ook al is de eigenaar bereid om het geld voor te schieten. Wanneer zullen er dan subsidies zijn: dit is elk jaar bang afwachten. En ondertussen stroomt de warmte langs de rotte ramen buiten. En niet te vergeten, zitten er mensen te werken achter die tochtige ramen

Je moet natuurlijk niet lang rondlopen in een stad om te zien dat er nog veel van die wachtenden zijn. Er zijn dus meer subsidies nodig? Dat zou natuurlijk het makkelijkst zijn, maar gezien de precaire situatie van de overheidsbudgetten lijkt dit niet voor morgen of zelfs binnen een aantal jaar.

Misschien wordt het gewoon tijd om met het subsidiegeld anders om te springen. Momenteel ligt de lat zeer hoog, dan toch als het gaat over het benaderen van het origineel. Energie, duurzaamheid  of comfort liggen in een lager schuifje, een veel lager schuifje. Er is ook geen enkele regelgeving die energienormen oplegt voor monumenten. De hele EPC-regelgeving gaat hier volledig aan voorbij. Een gemiste kans.

Een paar jaar geleden had ik een discussie met Monumentenzorg, in een poging hen te overtuigen om in dat zelfde “Plateau-Rozier” de nodige soepelheid aan de dag te leggen om zowel naar comfort als energiezuinigheid een grote stap voorwaarts te zetten. Een ronduit frustrerende ervaring, dubbel glas? In het stadhuis hebben ze dat ook gestoken en nu moeten ze de ramen open zetten omdat het te warm is. Kipramen voor natuurlijke ventilatie? Dan nog liever een raamventilator…

Ik geef het toe, er is wel iets veranderd: dankzij nieuwe technieken voor het combineren van nagemaakt oud  glas met modern glas  is ook Monumentenzorg het tijdperk van dubbelglas binnengestapt. Probleem opgelost? Niet echt: de speciale dubbele beglazing met dit getrokken glas, restauratieglas in het jargon, isoleert nog altijd een stuk minder dan de courante beglazing en heeft een kostprijs om van achterover te vallen. De subsidies zijn wel hoger maar compenseren geenszins de meerprijs. Verlies aan alle kanten dus, een eigenaar die minder kan renoveren, subsidies over minder gebouwen te verdelen en energetisch nog altijd niet om over naar huis te schrijven. Wat kort door de bocht misschien, uiteraard sluiten de slankere profielen van het schrijnwerk of de wat troebele beglazing beter aan bij het origineel, maar ik vrees dat het gros van de mensen dit niet ziet, laat staan zou van wakker liggen als dit wel het geval zou zijn.

Ik besef ook wel dat de dames en heren van Monumentenzorg het goed voor hebben met ons patrimonium en zij ook wel liever meer geld te verdelen zouden hebben. Alleen moeten we ons de vraag durven stellen of die drang naar de perfectie is geen nobel doel alleen houdbaar in tijden van hoogconjunctuur. Misschien past in tijden van crisis beter een oud spreekwoord: de tering naar de nering zetten.

Het resultaat van het huidig beleid is een patrimonium dat te langzaam wordt aangepakt en waar dat dan wel gebeurt, het er misschien wel mooi uitziet maar niet noodzakelijk comfortabel, onderhoudsvriendelijk laat staan energievriendelijk is gerenoveerd. Vorig weekend las ik het nog in de krant: de panden op de Grote Markt van Antwerpen blijven leegstaan: om de bovenverdiepingen in gebruik te kunnen nemen vraagt de brandweer een betonnen trap, voor Monumentzorg met de houtentrap behouden blijven. Resultaat leegstand…

We gaan er het klimaat niet mee redden, ik weet het, maar zoals ze zeggen: alle beetjes helpen.

Zoals gezegd een kleine frustratie, maar het lucht toch eens op.

Read 3624 times Last modified on zaterdag, 03 augustus 2013 10:32
Lina Avet

Lina Avet is burgerlijk ingenieur en werkt aan de Universiteit Gent, Lina is nauw betrokken bij het energie- en duurzaamheidsbeleid van de UGent.  

Doneer

Wil je Oikos steunen als onafhankelijk platform? Dan kan door een bijdrage – groot of klein - te storten op BE29 0015 9877 0164 (BIC: GEBA BE BB) van Oikos vzw.

Over Oikos

Oikos wil een toonaangevend forum zijn voor de sociaal-ecologische tegenstroom. Oikos vertrekt vanuit de analyse dat het gangbare economische model ecologisch niet duurzaam is, en dat de emancipatie van velen in onze samenleving en de wereld nog lang niet voltooid is. Oikos behandelt alle dimensies van dit streven naar verandering: de onderliggende ethiek, de analyse van de bestaande toestand, de ontwikkeling van alternatieven en de politieke strategie.

Gratis proefnummer

Wil je graag een gratis proefnummer ontvangen van Oikos? Dat kan! Vul op deze pagina jouw gegevens in en wij sturen jou het laatste Oikos nummer als gratis proefnummer op.