logo

donderdag, 15 oktober 2015 09:19

Soepkarren aller landen, vermenigvuldig u!

Written by Stefaan Segaert
Rate this item
(1 Vote)

Zaterdag 26 september. Staf heeft er zin in. Hij staat met zijn bloedmooie begeleidster van Emiliani te popelen. Ik kom aangebakfietst, we kennen elkaar niet, maar in plaats van handjes drukken trekt hij me meteen tegen mijn houthakkershemd. En even later : Staf glundert. Het oranje hesje waarop SoepkarAlderande staat past hem als gegoten en vervult hem met grote trots. 

Lokale duurzame actie. Transitie. Dure woorden op studiedagen of op mijn eigen voordrachten of uit vakbladen maar het wordt pas echt interessant als je ze op straat realiseert.

Het project SoepkarAlderande kent een lange voorgeschiedenis. Het sudderde de voorbije jaren op een laag vuurtje maar toen Ivan, Inge, Rosario en Stefaan met verhalen uit Totnes in Engeland terugkwamen en deze deelden in de veranda van Chari begon het gevaarte eindelijk te bollen. Er was een lange aanlooptijd. Na ikweetniehoeveel vergaderingen en deadlines om te starten die keer op keer werden verschoven, na bezoeken aan Kontich en Sint-Niklaas, na telefoontjes en onderhandelingen met financierders en voedselinspectie zijn we dan met veel bombarie in september 2015 van start gegaan.

Op de vrijetijdsmarkt in Lokeren deden we een eerste gerichte promotiestunt, een artikel in Het Laatste Nieuws bracht de soepkar breed onder de aandacht. En de mond-tot-mondreclame en burgers die we spontaan op de stoep aanspraken zorgen dat we een vliegende start kennen. Niet alleen op vlak van afnemers, maar ook op vlak van vrijwilligers. De ploeg van soepmakers en groentensnijders en kandidaat-fietsers breidde de laatste maanden gestaag uit. Ik ben zelf orgastisch verbaasd hoeveel goesting er uit de Lokerse civil society opborrelde.

'Ik heb gehoord dat er iets nief (nieuw) int stad is.' Een bewoner van de Bosmanstraat aan het woord. Voor mij zit in deze uitspraak een krachtige synthese van de essentie van het project. Met de soepkar (naast de honderden verhalen die een stad als Lokeren kleuren) schrijven we een verhaal. Brengen we een extra verhaal de stad binnen. Op drie wielen !

Een verhaal van lekkere voedzame soep. Een verhaal van lokale boeren die een eerlijke prijs krijgen, korte keten, rechtstreeks in de hand, zonder tussenschakels die het boeren voor veel landbouwers haast onmogelijk maken. Groenten worden afgenomen van Gerd die op vijf kilometer af woont. De leuze van zijn bedrijf is simpel en helder: Gisteren nog in de grond, vandaag in uw mond.

Een sociaal verhaal

Soepkar krijgt vorm met medewerkers van Alderande en bewoners van Emiliani. Alderande Werken is een arbeidszorgproject dat kadert binnen de sociale economie. Alderande wil het recht op arbeid waarborgen en houdt rekening met de wensen en mogelijkheden van werkzoekenden. Maatwerk, begeleiding en zorg zijn sleutelwoorden. Alderande wil onder andere met het soepkarproject een maatschappelijke meerwaarde bieden. Emiliani is een grote voorziening voor mensen met een beperking in het hart van onze stad. Ook zij fietsen en snijden mee.

Een verhaal van economie

Met dit project brengen we niet alleen een kwalitatief product op de markt, maar realiseren we ook nuttige arbeidskansen en vrijetijdsmogelijkheden voor mensen die kwetsbaar zijn op de arbeidsmarkt.  

Het enthousiasme van de vrijwilligersploeg heeft volgens mij ook te maken met het sterke eigenaarschap. Daar staan of vallen dit soort projecten mee. Het zijn burgers die de soepkar vorm geven, die het idee hebben ontwikkeld en uitgewerkt, die knelpunt na knelpunt in de ogen hebben gekeken en gezocht naar oplossingen.  

Het samengaan van uiteenlopende talenten uit Lokeren maken hier het verschil. Mensen met verstand van marketing, mensen die heel praktisch kunnen denken, mensen die een vergadering kunnen voorzitten, mensen die de pers kunnen overtuigen, mensen die hun raad van bestuur kunnen warm maken, de boer die keihard werkt om te oogsten, mensen die de rechtstreekse nummers kennen van welwillende ambtenaren bij het Voedselagentschap, mensen die ondanks een druk bezette werking een tandje willen bijsteken omdat ze graag nieuwe verhalen schrijven. Er zijn mensen die zich aangetrokken voelen door de stoep en de lage drempel en de nieuwe sociale verbindingen die dit project kan realiseren. Ik geloof dat ik er zo ééntje ben.  

Zaterdag 26 september. Ik kwam wild enthousiast thuis. We hadden vlot zestig liter soep verkocht. Er waren een pak nieuwe burgers uit de stad die voor het eerst afnamen. Ik kon zelfs hier en daar nog wat werven voor mijn Marokkaanse avond. Onze toer van 2,4 kilometer in de Lokerse binnenstad had nog niet zijn meest efficiënte vorm aangenomen, maar een kniesoor die daarom maalde. Dat varkentje zouden we woensdag op de vergadering wel even wassen. We hadden een zalige herfstzon als compagnon de route. Die zon kon onze batterijen opladen voor de komende dertig jaar waarbij we zeker ook nog regen, sneeuw, ijzel en hagel zouden moeten trotseren.  

Tijdens het klieven van hout in de namiddag probeerde ik me voor te stellen hoe de partnerstaat van Michel Bauwens aan de soepkar kon gekoppeld worden. Het idee van de partnerstaat is dat een overheid op een soepele en open manier initiatieven van burgers ondersteunt en helpt uitbouwen. Ik was al enkele maanden vruchteloos aan het aandringen bij de stad om onze regionale transitiekaart en het verhaal van de soepkar op de milieuraad te mogen brengen. Enkele maanden al krijg ik te horen dat er nog geen datum is geprikt. Tenenkrullend vind ik dat. De schepen heeft wellicht nog niet van Michel Bauwens gehoord. Er is in Lokeren in elk geval een pijnlijke kloof tussen burgers die het heft in handen nemen (beginnen is alles, zegt Harald Welzer) en een overheid die haast onverschillig toekijkt naar zoveel enthousiasme.  Er zijn gelukkig ook andere spelers in Lokeren : met de afvalintercommunale Durme Moervaart rijpte verleden week het idee om een eco-markt te koppelen aan hun Open Bedrijvendag van 2 oktober 2016. 

Met Vormingplus wilden we daar graag onze steen aan bijdragen. En op die manier zouden we de verhalen van LETS, de Lochting, de Soepkar, de Repair Cafés, het Boekenruilrek … aan een breed en nieuw publiek kunnen presenteren.  

Als middenveldorganisatie wil Vormingplus ook op een andere manier ondersteunen. Op dinsdag 19 januari 2016 organiseren we een gratis infoavond waarbij we de ervaring van het uitbouwen van de soepkar willen doorgeven. Het is bijna een kwestie van elementaire beleefdheid. Wij konden een jaar en een half jaar geleden genieten van de opgebouwde expertise in Sint-Niklaas en Kontich en geven die nu ook graag door. Transitie krijgt niet vorm op gesloten servers maar in open omgevingen.  

Wie meer wil weten over het Soepkar project kan doorklikken naar www.alderandesoep.be

- Stefaan Segaert, educatief medewerker van Vormingplus Waas-en-Dender   

Met dit project brengen we niet alleen een kwalitatief product op de markt, maar realiseren we ook nuttige arbeidskansen en vrijetijdsmogelijkheden voor mensen die kwetsbaar zijn op de arbeidsmarkt.  

 

Het enthousiasme van de vrijwilligersploeg heeft volgens mij ook te maken met het sterke eigenaarschap. Daar staan of vallen dit soort projecten mee. Het zijn burgers die de soepkar vorm geven, die het idee hebben ontwikkeld en uitgewerkt, die knelpunt na knelpunt in de ogen hebben gekeken en gezocht naar oplossingen.  

 

Het samengaan van uiteenlopende talenten uit Lokeren maken hier het verschil. Mensen met verstand van marketing, mensen die heel praktisch kunnen denken, mensen die een vergadering kunnen voorzitten, mensen die de pers kunnen overtuigen, mensen die hun raad van bestuur kunnen warm maken, de boer die keihard werkt om te oogsten, mensen die de rechtstreekse nummers kennen van welwillende ambtenaren bij het Voedselagentschap, mensen die ondanks een druk bezette werking een tandje willen bijsteken omdat ze graag nieuwe verhalen schrijven. Er zijn mensen die zich aangetrokken voelen door de stoep en de lage drempel en de nieuwe sociale verbindingen die dit project kan realiseren. Ik geloof dat ik er zo ééntje ben.  

 

Zaterdag 26 september. Ik kwam wild enthousiast thuis. We hadden vlot zestig liter soep verkocht. Er waren een pak nieuwe burgers uit de stad die voor het eerst afnamen. Ik kon zelfs hier en daar nog wat werven voor mijn Marokkaanse avond. Onze toer van 2,4 kilometer in de Lokerse binnenstad had nog niet zijn meest efficiënte vorm aangenomen, maar een kniesoor die daarom maalde. Dat varkentje zouden we woensdag op de vergadering wel even wassen. We hadden een zalige herfstzon als compagnon de route. Die zon kon onze batterijen opladen voor de komende dertig jaar waarbij we zeker ook nog regen, sneeuw, ijzel en hagel zouden moeten trotseren.  

 

Tijdens het klieven van hout in de namiddag probeerde ik me voor te stellen hoe de partnerstaat van Michel Bauwens aan de soepkar kon gekoppeld worden. Het idee van de partnerstaat is dat een overheid op een soepele en open manier initiatieven van burgers ondersteunt en helpt uitbouwen. Ik was al enkele maanden vruchteloos aan het aandringen bij de stad om onze regionale transitiekaart en het verhaal van de soepkar op de milieuraad te mogen brengen. Enkele maanden al krijg ik te horen dat er nog geen datum is geprikt. Tenenkrullend vind ik dat. De schepen heeft wellicht nog niet van Michel Bauwens gehoord. Er is in Lokeren in elk geval een pijnlijke kloof tussen burgers die het heft in handen nemen (beginnen is alles, zegt Harald Welzer) en een overheid die haast onverschillig toekijkt naar zoveel enthousiasme.  Er zijn gelukkig ook andere spelers in Lokeren : met de afvalintercommunale Durme Moervaart rijpte verleden week het idee om een eco-markt te koppelen aan hun Open Bedrijvendag van 2 oktober 2016.

 

Met Vormingplus wilden we daar graag onze steen aan bijdragen. En op die manier zouden we de verhalen van LETS, de Lochting, de Soepkar, de Repair Cafés, het Boekenruilrek … aan een breed en nieuw publiek kunnen presenteren.  

Read 3516 times Last modified on zondag, 13 december 2015 15:01

Doneer

Wil je Oikos steunen als onafhankelijk platform? Dan kan door een bijdrage – groot of klein - te storten op BE29 0015 9877 0164 (BIC: GEBA BE BB) van Oikos vzw.

Over Oikos

Oikos wil een toonaangevend forum zijn voor de sociaal-ecologische tegenstroom. Oikos vertrekt vanuit de analyse dat het gangbare economische model ecologisch niet duurzaam is, en dat de emancipatie van velen in onze samenleving en de wereld nog lang niet voltooid is. Oikos behandelt alle dimensies van dit streven naar verandering: de onderliggende ethiek, de analyse van de bestaande toestand, de ontwikkeling van alternatieven en de politieke strategie.

Gratis proefnummer

Wil je graag een gratis proefnummer ontvangen van Oikos? Dat kan! Vul op deze pagina jouw gegevens in en wij sturen jou het laatste Oikos nummer als gratis proefnummer op.