Print this page
donderdag, 09 mei 2019 11:55

Vertel ons niet wanneer we naar buiten mogen gaan

Written by
Rate this item
(19 votes)

Hoe vaak ben ik al op straat aangesproken en nagefloten? Ik ben de tel kwijt. België telt 5.778.164 vrouwen. Vraag je maar eens af hoeveel nare verhalen en scenario’s die vrouwen samen moeten meesleuren.

Negentien jaar geleden heeft mijn vader alles wat hij lief had in Afghanistan achtergelaten om naar België te emigreren. Hij wilde mijn zus en ik de kans bieden om als vrouw in vrijheid en veiligheid te kunnen leven. Na het nieuws over de moord op Julie, kwam mijn vader naar ons. Met een krop in de keel zei hij: ‘Ik had nooit gedacht om deze woorden in dit land te moeten uitspreken, maar lieve dochters van me, wees alsjeblieft voorzichtig.’

Altijd en overal veilig?

Als kind werd ik in Afghanistan meermaals lastiggevallen op straat. Daar kon ik niet veilig vrij rondlopen, zelfs kleine meisjes werden op straat aangeraakt en betast door wildvreemde mannen. Daar leefde ik in angst. Wij zijn niet helemaal naar België gekomen om in angst te leven. Ik wil mijn vrijheid niet beperken om te kunnen overleven. Ik wil dat mijn zus leeft, ervaart en leert in vrijheid en veiligheid. Ik wil dat ze op eender welk tijdstip haar fiets kan nemen en van de ene kant van de stad naar de andere kan fietsen zonder dat een vriendin aan de andere kant van de telefoon de wacht moet houden.

Het is choquerend dat een vrouw in België in het jaar 2019 het slachtoffer wordt van een man met een zwaar gerechtelijk verleden. In onze moderne samenleving moet een vrouw veilig kunnen zijn, altijd en overal. De vrijheid van de vrouwen wordt beperkt, precies omdat daders van gendergerelateerd geweld vrij rondlopen.

Seksueel geweld tegen vrouwen is meer dan seksueel grensoverschrijdend gedrag, het is ruimer dan verkrachting of aanranding. Het omvat eender welke vorm van gender¬gerelateerd geweld. Dat begint op straat bij nafluiten en ongewenste aanrakingen. Vrouwen die herhaaldelijk nagefloten en lastiggevallen worden op straat kunnen dat ervaren als een aantasting van de identiteit en de menselijke integriteit. Ook dat is een vorm van geweld: psychisch seksueel geweld.

Vrouwen zijn geen lustobjecten

Leg vrouwen geen beperkingen op, vertel ons niet hoe we ons moeten kleden en wanneer we naar buiten mogen gaan. Leer jongens hoe ze zich moeten gedragen.

Leer mannen dat vrouwen geen lustobjecten zijn. Leer de maatschappij dat elke vorm van seksueel geweld absoluut onaanvaardbaar is.

Deze dader had vast moeten zitten. Justitie heeft gefaald en Julie heeft de prijs betaald. Bij gendergerelateerd geweld hervallen daders vaak, verkrachters blijven na een veroordeling vaak verkrachten. De milde straffen, de straffeloosheid en celstraf zonder begeleiding leiden tot een gevoel van relatieve straffeloosheid, waardoor daders makkelijk opnieuw dezelfde feiten plegen.

Hoeveel slachtoffers zoals Julie moeten er nog vallen voor we dit ernstig aanpakken? Ik hoop dat de nieuwe regering werk maakt van deze problematiek, dat er maatregelen komen die effectief leiden tot een betere opvang van slachtoffers, dat er rechtvaardige, maar snellere procedures komen. Slachtoffers moeten beter worden gehoord en begeleid, seksueel geweld strenger bestraft en de daders beter begeleid met het oog op de re-integratie in de maatschappij.

Dit stuk verscheen op 09/05/2019 in De Standaard.

Read 1899 times Last modified on donderdag, 09 mei 2019 12:03
Mariyam Safi

Medeoprichter bij Students For Climate Belgium

Latest from Mariyam Safi