|
Vers van de pers: Oikos 52 |
|
|
|
|
Als we dan toch terug meer aandacht gaan besteden aan normen en waarden in onze samenleving, dan moet de totaal onethische kwestie, die de klimaatcrisis betekent, centraal staan. Dirk Holemans over de ondraaglijke lichtheid na Kopenhagen.
Dé oplossing voor de ecologische problemen klinkt vandaag ‘individuele gedragsverandering’. Een ‘privatisering’ van milieumoraliteit en een afleidertje voor het milieu als politieke kwestie? Een vorm van ecologisch behaviorisme? Anneleen Kenis houdt een kritisch - en overtuigend - pleidooi voor een herpolitisering van milieuactie. Mathias Bienstman onderzoekt de mogelijkheden van een complementaire munt: kan de overheid hiermee diensten zoals cultuur of openbaar vervoer toegankelijker maken en welke bijdrage kan de munt leveren aan duurzaam of sociaal gedrag?
In Elektrische auto’s: zegen of vloek? beantwoordt Johan Malcorps de vraag of de toekomst aan de elektrische auto is. Geschiedenis, mogelijke concurrenten en het ‘groene’ gehalte van de elektrowagen passeren de revue.
Verder Pascal Debruyne over stedelijkheid, diversiteit en islam in De stad als gedeelde arena voor burgerschapspraktijken en een aangeboden artikel van Geert De Cubber over de recente pausencycliek.
In de rubriek Forum krijgen we een terugblik op Kopenhagen door Lien Vrijders & Robin Elke Van Royen, een actuele stand van de rechtspraak rond elektrosmog door Peter De Smedt en een bijdrage van Dirk Holemans, Marc Heughebaert & Bruno Mostrey over burgerrechten versus infrastructuurprojecten. Gedichten van Paul Saccasyn, Agent Orange, Afval en afvalligen (van de natuur) , Arcanum van Antarctica. Een column van Wivine Heynderick, Oefening in economisch denken. En uiteraard ook boekbesprekingen: Bart Maddens’ Omfloerst separatisme? Van de vijf resoluties tot de Maddens-strategie, De Welvaartsval van Niko Gobbin & Caroline Ven en Katlijn Malfliets Hoever kan Europa oostwaarts reiken? De Russische factor.
|
|
|
Terwijl de politiek de toekomst in de steek laat, voeren talrijke burgers en verenigingen actie voor een doortastend klimaatbeleid, merkt Dirk Holemans op. En u zal het merken in dit Oikosnummer: Van het eerste Belgisch-Nederlandse Klimaatactiekamp - op weg naar Kopenhagen! – brengen Anneleen Kenis, Elke Van Royen en Lien Vrijders live verslag uit. Tine Heyse & Tinne Van der Straeten lichten het mechanisme van clean development door, wat een genuanceerde blik oplevert op emissiekredieten uit ontwikkelingslanden: zijn ze goed voor het klimaat, goed voor Noord en Zuid, of is het koolstofkolonialisme? En Jos Gysels geeft ons op beleidsvlak een voorsmaak van wat we van 2010, jaar van de biodiversiteit, mogen verwachten. Ook op andere terreinen, zoals justitie, kondigt zich hopelijk een evolutie aan: Frederik Janssens en Kristel Beyens stellen ons uitgebreid de gevangenissen van de toekomst voor, terwijl Dirk Holemans, Pascal Debruyne en Jef Peeters op gebalde wijze een links verhaal over een globale belastingombouw vertellen (uiteraard in de rubriek Actueel). En als jaaruitgeleide geeft Marius de Geus een overschouwende analyse van de waarde van Illich in deze ecologischecrisis-tijden. Met als toemaatje een terugblik door Jan Matthieu op leven en werk van Edward Goldsmith, bezieler en stichter van The Ecologist. Verder een korte positionering van Groen! in Hoofddoeken en onderwijs, vanwege Meyrem Almaci, en een tekening van Redmond. In de rubriek Literair, verzorgd door de Lappersfort Poets Society, deze keer gedichten van Karel Sergen: ten trots, winterwandeling met zus, versleten sneeuw, en ground zero. En Wivine Heyndericks cursiefje Wandelingetje. Boekbesprekingen van Robert Castels Onzekerheid en sociale bescherming en Willem Schinkels De gedroomde samenleving (door Dirk Geldof), en Zygmunt Baumans The art of life (door Jan Mertens).
|
|
Buitenspelen of buiten worden gespeeld? Enkele bedenkingen bij de buitenspeeldag en jeugdland. |
|
|
|
|
|
Inhoud OIKOS nummer 47 – winter 2008 |
|
|
|
Voor een vol-waardige samenleving van
het genoeg. Hoeveel ongelijkheid - en hoeveel crisissen - aanvaardt
een samenleving, die naam waardig, vraagt Dirk Holemans zich in het
edito af. Alle verhoudingen zijn zoek: tussen de CEO en de leefloner,
het rijke Noorden en het arme Zuiden, tussen wat onze aarde aankan en
het beslag dat we erop leggen, tussen wat we hebben en wie we willen
zijn. |
|
Lees meer...
|
|
|
|
|
|