Oikos

 Na een vergadering in Antwerpen stap ik een café binnen, de volgende meeting is pas binnen een uur een eindje verder. Altijd fijn verpozen in een onbekende plek, even de sfeer opsnuiven. Ik bestel een groene thee. De kleur past bij mijn ideologie, maar heeft er verder niks mee te maken. Groene thee is nu eenmaal gezonder dan zwarte thee. Antioxydanten weet u wel.

Vorige maand las ik in een tijdschrift een artikel van Matt Ridley (http://www.rationaloptimist.com/): 23 redenen waarom het leven nog nooit zo goed was en alleen maar beter wordt.

Nu hebben we allemaal wel eens behoefte aan een optimistische kijk op de wereld en ik begon dan ook met veel interesse te lezen. Hoe verder ik in het artikel las, hoe verbaasder ik werd en mijn verbaasdheid sloeg al snel om in ergernis, grote ergernis.

 We kunnen er niet naast kijken: we moeten met zijn allen langer en harder werken en de economische groei terug aanzwengelen. Anders kunnen we de pensioenen niet betalen, de staatsschuld niet afbetalen en verdampt de welvaartstaat. Zo luidt toch het dominante discours. Het lijkt wel of er geen andere weg uit de huidige crisis is: iedereen harder werken, de economische motor sneller doen draaien. Nochtans geven nu ook mainsteam economen als Geert Noels toe dat het verder zetten van het huidig economisch model onhoudbaar is.