Oikos

Theodore Dalrymple is in. Bart De Wever plaatste hem op een voetstuk. De liberale denktank Libera! gaf hem de Prijs van de Vrijheid. De Standaard geeft hem een vaste tribune. Het denken van Dalrymple staat model voor het nieuwe conservatisme dat nu ook in Vlaanderen opgang schijnt te maken. Reden om een reeks essays van de hand van Dalrymple door te nemen.

Als het ‘niet willen weten’ een structureel middel wordt om een bepaalde werkelijkheid uit beeld te houden...

Gisteren een zeer boeiend debat  bijgewoond met de groene Duitse voormalige buitenlandminister Joschka Fischer. Hij hield een gedreven pleidooi voor de ‘Verenigde Staten van Europa’. Met veel passie sprak hij over de noodzaak om verdere stappen te zetten in de Europese integratie, met het oog op de grote veranderingen die aan de gang zijn in de mondiale orde en de maatschappelijke uitdagingen die ons te wachten staan.

Merkwaardige tijden. Bij een aantal maatschappelijke groepen groeit weer de kritiek op het cultuurbeleid, en meer in het bijzonder op het ondersteunen met overheidsgeld van cultuur. Het debat wordt momenteel in Nederland nog scherper gevoerd dan bij ons, maar gelijkaardige echo’s zijn ook hier te horen, zeker in tijden van besparingen.