Oikos

De Griekse tragedie en het Duitse drama 

Op 7 mei 2010 was de Europese welvaartstaat bijna voorbij. Een halve eeuw na de verklaring van Schuman voor Europese integratie, lagen de Europese droom en onze welvaartstaat bijna aan diggelen. Door de aanval van speculanten tegen de schulden van de Zuid-Europese landen was de euro bijna verleden tijd.

Hoe is het zover kunnen komen? Hoe kan het dat een

In zijn opiniestuk (De Morgen 20 november) roept Bart De Wever ons allen op om aan de slag te gaan met het begrip identiteit. Daarbij suggereert hij dat anderen, die als ‘postmodernisten' of ‘cultuurrelativisten' worden omschreven, bewust niet over identiteit zouden willen spreken of alleen uit zijn op een strategie om het nationalisme zwart te maken. Het is de klassieke overtrokken

Je moet spaarzaam zijn met de geschiedenis. Alleszins wat de woorden betreft. Er kan tegelijk niet genoeg geschiedenis zijn. Voorzichtig en aarzelend, maar ook naakt en zonder illusies. Laat de geschiedenis altijd onder je huid bewegen, adem nooit zonder, ook als je lijkt te zwijgen. En zelfs dan weet je nog niet of je ooit in waarheid zult kunnen leven.

Verhalen en beelden over de val van de

Het essay ‘Een New Age of Empires' dat Guy Verhofstadt onlangs publiceerde, kwam op het juiste moment. Het siert hem dat hij nog steeds met evenveel bezieling blijft pleiten voor een sterk Europa. Hij maakt een goede analyse van de staat van de wereld. Maar tegelijk blijf je als lezer een beetje op je honger als je wilt weten welk beleid die versterkte EU dan moet gaan voeren en hoe we uit de